صداى على عليه السّلام را شناختند ، پرسيدند : محمد كجاست ؟ على عليه السّلام فرمود : من نگهبان او نبودم و شما او را به من نسپرده بوديد . على عليه السّلام را به حال خود رها كردند و به جستجوى پيامبر درآمدند . به مناسبت اين فداكارى بزرگ در چنين شبى كه ليلة المبيت نام گرفت خداوند آيه وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ . « 1 » را نازل فرمود . آرى كفار آن‌گونه مكر كردند و خداوند خير الماكرين چنين مكر نمود و جبرئيل مأمور گشت تا دست حضرت را بگيرد و از خانه بيرون برد و حضرت هنگام خروج آيه وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ . « 2 » را مىخواند . طبق نقلى حضرت به خانه امّ هانى تشريف بردند و صبح ، قبل از آنكه هوا روشن شود به غار ثور رفتند سه روز در غار بودند و روز چهارم روانه مدينه شدند . اين هجرت با پيشنهاد على عليه السّلام كه فرمود : چون مظاهر آن از تولد و بعثت نيز مهم‌تر و روشن‌تر است مبداء تاريخ مسلمانان قرار داده شد . دفاع از كيان اسلام و تثبيت موقعيت وقتى پيامبر اكرم در مدينه مستقر شدند براى دفاع از كيان اسلام و تثبيت موقعيت مسلمانان به هرتحرك سياسى كه بر عليه اسلام و مسلمين برپا مىگشت پاسخى مناسب مىدادند و با مبارزات پىدرپى كفار را ريشه‌كن و پرچم توحيد را برقرارتر مىنمودند . زيرا وقتى نقشه كفار قريش در مكه نقش بر آب شد و در توطئه قتل پيامبر تيرشان به سنگ خورد بر آن شدند كه در اطراف مدينه اغتشاش و آشوب برپا كنند و با همدستى يهود و منافقين آرامش و امنيت مسلمانان را به مخاطره اندازند . از اين‌رو به‌عنوان قافله‌هاى تجارى دسته‌دسته به نفاق و آشوب مىپرداختند ، اولين قافله آشوب‌گر

--> ( 1 ) - سوره بقره آيه 207 . ( 2 ) - سوره ياسين آيه 9 .